ای صمیمی ای دوست

                      گاه بیگاه لب پنجره خاطره ام می آیی

                    دیدنت حتی از دور

                  آب بر آتش دل می پاشد

                      آنقدر تشنه ی دیدار تو ام

                    که به یک جرعه نگاه تو قناعت دارم

                             دل من لک زده است

                               گرمی دست تو را محتاجم

                                و دل من به نگاهی از دور

                             طفلکی میسازد

                          ای قدیمی ای خوب

                       تو مرا یاد کنی یا نکنی

                    من به یادت هستم

                         من صمیمانه به یادت هستم